เคยพลิกอ่านหนังสือธรรมมะเล่นเล่น แล้วเกิดติดใจอยู่ประโยค ความหมายประมาณว่าเราควรตระหนักถึงความตายอยู่อย่างต่อเนื่อง การคิดถึงเรื่องความตายไม่ใช่สิ่งอัปมงคล แต่เป็นแนวทางในการใช้ชีวิตที่ดีทางหนึ่ง ควรทำ หรือบางทีอาจต้องทำ เพราะเมื่อเวลาที่ความตายเดินเข้ามาใกล้ เราจะได้อาศัยอยู่กับมันได้อย่างสบายที่สุด (หวังว่านะ) ผมเคยคิด เคยบอกให้ตัวเองคิดว่าจะต้องตายในวินาทีถัดไป-ถัดไป-ถัดไป ตามภาษาพระท่านว่าดำรงตัวให้อยู่บนกัมมัฏฐาน ‘มรณานุสติ’ นะโยม ท่านว่าอีกว่านี่เป็นกัมมัฏฐานขั้นสูงสุด ใครทำสำเร็จก็มุ่งสู่เลเวล 99 รอเปลี่ยนจ๊อบเป็นเทวดาได้ ผลดีรองจากการได้เป็นเทวดาก็คือ ทำให้ตัวเองไม่อยู่บนความประมาทเป็นพื้นฐาน แม้ว่าจะดีแสนดี แต่หลังจากพยายามอยู่ระยะหนึ่งผมก็หยุดมัน กลัวกลายเป็นพวกวิตกจริตจนอกแตกตายมากกว่าเดินเพลินไปชนรถยนต์เข้า …….. เคยพลิกอ่านหนังสือสารคดีสัตว์อยู่เล่มหนึ่ง เขาว่า กระต่าย เป็นสัตว์ที่ ‘ขี้กลัว’ ที่สุดในโลก พวกมันช่างวิตก ขี้ระแวง กลัวโน่นนี่นู่นนั่นไปทุกอย่าง สาเหตุที่ธรรมชาติสร้างมันให้หูยาวก็เพื่อฟังเสียงรอบข้างให้ชัดมากขึ้น (ออฟฟิศ a day ควรมีเพื่อจะได้ฟังกันบ้าง-ฮา) จมูกสัมผัสดีก็เพื่อรับรู้กลิ่นสาปแห่งสรรพสัตว์ผู้ล่าได้รวดเร็ว เมื่อ (กลิ่น) เขามาฉันจะไป ขาท่อนใหญ่ส่งให้มันกระโดดได้สูง ไกล แถมยังลงก้าวได้เงียบเชียบเพราะอุ้งเท้านุ่มนิ่ม ถึงลำตัวของมันคลานหมอบพื้น พวกมันเคลื่อนไหวตัวได้ว่องไว รวดเร็ว แถมยังยืนสองขาได้สูง เพิ่มวิสัยทัศน์การมองได้อีก ชัดเจน, อวัยวะของกระต่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อให้พวกมันหลบหลีกภยันตรายรอบตัวได้ดีขึ้น เพราะธรรมชาติเจ้าเก่าเขาดันออกแบบให้มันไม่มีอาวุธใดใดไปต่อกรกับสัตว์ผู้ล่าได้สักนิด เกิดมากินเจ [...]
Posts Tagged ‘กระต่าย’
กระต่ายยังไม่ตาย!
Posted in ความสัตว์จริง, tagged กระต่าย on 23/01/2009 | 9 Comments »
