วาเลนไทน์เกี่ยวอะไร?

วาเลนไทน์เวียนมาอีกหน สองวันที่ผ่านมาจนกระทั่งวันนี้ บรรยากาศรอบตัวผมเต็มไปด้วยสีโทนชมพู ตามห้างสรรพสินค้ามีกิจกรรมมากมายแต่งแต้มด้วยดอกไม้แดง-กระดาษสีหวาน รวมถึงเสื้อผ้าอาภรณ์ของบรรดาคู่รัก ที่ยิ่งใกล้วันวาเลนไทน์ก็ต้องแสดงความรักต่อกัน (อย่างน้อยการกล้าใส่เสื้อผ้าสีชมพูของสุภาพบุรุษก็แสดงให้เธอเห็นถึงความทุ่มเทได้) แต่ถึงไม่ใช่สีชมพูหวานแหวว รอบตัวผมก็มีสีดำที่หวานที่สุดในโลกของช็อกโกแลต เค้กช็อกโกแลตมียี่ห้อใส่ในถุงใสหรูที่อยู่ในมือของสาวสาวบนรถไฟฟ้า ผมเข้าใจว่าคราวนี้ต้องเป็นการซื้อช็อกโกแลตที่เธอโล่งอกเป็นที่สุด เพราะปราศจากแคลลอรี่ที่ปกติต้องได้รับ แต่ยังหวานฉ่ำเช่นเคย หรืออาจมากกว่าที่เป็น ทอมบอยที่ยืนเกาะเสาอยู่ข้างข้างถือดอกกุหลาบช่อใหญ่ในมือ เขา (หรือเธอ) อมยิ้มเล็กน้อย พยายามกลั้นมันไว้เพื่อหลบสายตาคนรอบข้าง ผมสังเกตว่าเขามองไปที่ดอกไม้ แต่ผมรู้ว่าเขาคงไม่เห็นมันหรอก เหมือนกับมนุษย์เงินเดือนหนุ่มคนนั้น เขาก็กำดอกไม้ในมือไว้แน่น เขาพยายามไม่ให้ปลายดอกของมันอยู่ต่ำกว่าเอวหรือชี้ลงพื้น คงกลัวมันเปื้อน สายตาของเขาอยู่นอกหน้าต่างอันดำมืดของรถไฟฟ้าใต้ดิน เสียงในห้วงความคิดของเขากำลังพูดว่าอะไรอยู่ผมไม่รู้ได้หรอก แต่คิดว่าคงไม่ต่างจากทอมบอยคนนั้นสักเท่าไร “บอกรักยังไงดีในวันพิเศษอย่างนี้” แต่ราคาของดอกกุหลาบที่พุ่งสูงขึ้น ผมไม่แน่ใจว่าทำให้คุณค่าของมันเพิ่มขึ้นด้วยไหม ความรักราคา 10 บาทที่พุ่งขึ้นสูง 300 บาทภายในวันเดียว-เธอจะรู้สึกมันมากขึ้นไหม ฉันสู้อุตส่าห์สวนทางสภาพเศรษฐกิจลงทุนซื้อความรักที่ถีบราคาสูงขนาดนี้ให้เธอ จะเห็นใจกันบ้างรึเปล่า ไม่รู้, ผมไม่รู้ วันนี้นอนอยู่บ้าน ข่าวคราวบนโทรทัศน์ก็ไม่มีอะไรตื่นเต้น บางช่อง, เล่าเรื่องการแจ้งเตือนวัยรุ่นว่าอย่าใจง่ายในวันวาเลนไทน์นี้-คืนเสียตัว เขาว่ากัน บางแห่งถึงขั้นต้องใช้กำลังตำรวจเข้าควบคุม โวยวอนให้ผู้ปกครองช่วยดูแล อาจจริง-ผู้ปกครองสามารถคุมเรื่องนี้ได้ อย่างมากก็แค่ขังลูกเอาไว้ แต่เรื่องใจที่มันรักยากนักจะควบคุม ทุกช่อง, ปรากฏภาพเหมือนเดิมจนผมคิดว่ามันน่าจะเป็นเทปเก่าที่เอามารีรันใหม่ เขตบางรัก เขตบางแค และอีก [...]

Read Full Post »